W radiowej Jedynce, 16.05.2014

audycja-16-05-2014NAPRAWDĘ Z NAJWYŻSZEJ PÓŁKI

„Dlaczego nikt wcześniej nie wydał takiej książki?”, zapytał mnie Romek Czejarek, widząc „Mazurek Dąbrowskiego. Nasz hymn narodowy” Małgorzaty Strzałkowskiej.
Bo to heroiczna praca?
Jeśli komuś wydaje się, że łatwo zebrać taki materiał, dokonać rzetelnej konsultacji (a kto mógłby zrobić to lepiej niż profesor Jan Żaryn), oprawić muzycznie (wielki ukłon dla Pana Marka Sewena; ech, ten salonowy mazurek…) i wydać tak, by książka służyła najmłodszym, starszym i dorosłym czytelnikom, licealistom i kibicom, dziadkom i wnukom – ten jest w błędzie. Pełna podziwu obserwowałam powstawanie tej książki, więc tym bardziej cieszę się, że mogę o niej opowiedzieć i z całego serca polecić.

Inna niż zazwyczaj Małgorzata Strzałkowska – tym razem nie „Łamiąca języki” czy przylepiająca „Plaster czarownicy” lub zgłębiająca problemy „Zielonego i Nikta”, lecz ucząca nas patriotyzmu, o którym najczęściej mówi się między wierszami. I naszej historii.

Audycja, część I

I taka, jaką doskonale znamy Maria Wiernikowska i jej korespondencje wojenne. Pisane z perspektywy kobiety – bo kiedy mężczyźni widzą działa artyleryjskie i wozy bojowe, Marysia dostrzega kobietę dojącą krowę, bo w każdej sytuacji trzeba nakarmić dzieci… Dwadzieścia lat narażania życia (wzruszająca rozmowa Autorki z Lidią Ostałowską i Wojciechem Tochmanem sprzed lat – gdy Szura, syn Marii Wiernikowskiej, miał osiem lat i trzeba było ruszać w świat w tajemnicy, żeby się dziecko nie bało) – i fundamentalne pytanie w najnowszym, rozpoczynającym książkę tekście: Czy warto umierać? Za cokolwiek? Czy też sztuką jest – jak ponad dziewięćdziesięcioletni tata Autorki – po prostu żyć? Gruzja, górny Karabach, Grozne, Afganistan, dramat Kurdów, Czeczenia – czytaliśmy teksty Wiernikowskiej w „Tygodniku Powszechnym”, Gazecie Wyborczej”, słuchaliśmy w radiowych korespondencjach – a jednak zebrane razem – czytają się na nowo, dotykają jeszcze mocniej.

Mądra, głęboka, nieoczywista, ale i przerażająca w zapisie okrucieństwa wojny książka. Pięknie napisana!

Audycja, część II

A czy mogłaby być niepięknie napisana książka trzech wybitnych profesorów językoznawców? Oczywiście nie. Szczególnie gdy ich rozmowę o języku moderuje Jerzy Sosnowski z Trójki. Dowcipna, pełna informacji (często przemyconej w pysznej anegdocie), rzetelnej dyskusji (a nie walki – co podkreślają rozmówcy!) książki sprawia przyjemność i oby stała się przebojem! Książka do czytania i podczytywania fragmentami! Pomagająca dostrzec zapisane w języku zjawiska społeczne i tendencje w polszczyźnie. Prawdziwa przyjemność lektury!

Dodaj komentarz